رندان سلامت مي کنند، جان را غلامت مي کنند
مستي زجانت مي کنند، مستان سلامت مي کنند
در عشق گشتم فاشتر، وز همگان قلاشتر
وز دلبران خوشباشتر، مستان سلامت مي کنند
غوغاي روحاني نگر، سيلاب طوفاني نگر
خورشيد رباني نگر، مستان سلامت مي کنند
افسون مرا گويد کسي، توبه زمن جويد کسي
بي پا چو من پويد کسي، مستان سلامت مي کنند
اي آرزوي آرزو، آن پرده را بردار از او
من کس نمي دانم جز او، مستان سلامت مي کنند
اي ابر خوش باران بيا، اي مستي ياران بيا
وي شاه طراران بيا، مستان سلامت مي کنند
حيران کن و بي رنج کن، ويران کن و پر رنج کن
نقد ابد را سنج کن، مستان سلامت مي کنند
شهري ز تو زير و زبر، هم بي خبر هم با خبر
وي از تو دل صاحب نظر، مستان سلامت مي کنند
 آن مير مه رو را بگو ، وآن چشم جادو را بگو
وآن شاه خوش خو را بگو، مستان سلامت مي کنند
آن مير غوغا را بگو، وآن شور و سودا را بگو
وآن سرو خضرا را بگو، مستان سلامت مي کنند
آن جا که يک با خويش نيست، يک مست آنجا بيش نيست
آنجا طريق و کيش نيست، مستان سلامت مي کنند
آن جان بي چون را بگو، وآن دام مجنون را بگو
وآن در مکنون را بگو، مستان سلامت مي کنند
آن دام آدم را بگو، وآن جان عالم را بگو
وآن يار و همدم را بگو، مستان سلامت مي کنند
آن بحر مينا را بگو،‌ وآن چشم بينا را بگو
وآن طور سينا را بگو، مستان سلامت مي کنند
آن توبه سوزم را بگو،‌ آن خرقه سوزم را بگو
وآن نور روزم را بگو، مستان سلامت مي کنند
آن عيد قربان را بگو، وآن شمع قرآن را بگو
وآن فخر رضوان را بگو، مستان سلامت مي کنند
اي شه حسام الدين ما،‌ اي فخر جمله اوليا
اي از تو جانها آشنا، ، مستان سلامت مي کنند